Zadanie 3

O zjawiskach społecznych [P]ozycja matematyki we wszystkich egzaminach wstępnych do większości grandes écoles [najlepsze uczelnie] jest bardzo wysoka. […] Wymagając od przyszłych dyrektorów i administratorów, by byli przede wszystkim znakomici z matematyki, blokuje się dostęp do kariery całej warstwie populacji szkolnej. W gruncie rzeczy jednak sposób selekcji jest dobrany tak, że premiuje kulturę ogólną, ogładę, których nie można się nauczyć do końca: trzeba je wynieść ze środowiska rodzinnego i towarzyskiego. Grandes écoles – świadomie lub nie – przywiązują wielką wagę do sposobu bycia, który symbolizuje przynależność do elity. […] „Dostają się na Politechnikę nie ci, którzy są najlepsi z matematyki: na szczeblu takiego egzaminu to nic nadzwyczajnego. Trzeba dodatkowo być dobrym z francuskiego. […] Co to znaczy być dobrym z francuskiego? Znać język, władać nim dobrze i ładnie? Tego się można nauczyć głównie w rodzinie. Jeśli rodzice mówią bardzo dobrze, jeśli podsuwają odpowiednie książki, a nie dopuszczają, by tracić czas na inne...”.